✒︎

Ogólne kryteria i zasady oceny śródokresowej przeprowadzanej w Szkole Doktorskiej Nauk o Języku i Literaturze

Dotyczy dyscyplin: językoznawstwo, literaturoznawstwo, polonistyka

Komisje ds. oceny śródokresowej w Szkole Doktorskiej Nauk o Języku i Literaturze są powoływane zgodnie z Ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Art. 202. ust. 3

„Ocena śródokresowa jest przeprowadzana przez komisję, w skład której wchodzą 3 osoby, w tym co najmniej 1 osoba posiadająca stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska, zatrudniona poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską albo osoba, o której mowa w art. 190 ust. 5. Promotor i promotor pomocniczy nie mogą być członkami komisji”.

W komisji zasiadają więc trzy osoby będące ekspertami/ekspertkami. W posiedzeniach komisji może uczestniczyć – w charakterze obserwatora – przedstawiciel Samorządu Doktorantów UAM. Tę zasadę notuje Regulamin szkół doktorskich UAM – podobnie jak pozostałe poniższe zasady i kryteria (§ 21 Regulaminu).

Co obejmuje ocena śródokresowa? W odniesieniu do przedstawionego Indywidualnego Planu Badawczego ocena obejmuje w szczególności:

1. postępy w pracy nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej;

2. aktywność naukową z uwzględnieniem publikacji naukowych, wystąpień konferencyjnych oraz aplikacji grantowych.

Czego dotyczą kryteria oceny śródokresowej? Kryteria oceny śródokresowej dotyczą następujących aspektów dorobku doktoranckiego:

1. stanu zaawansowania prac nad materiałem badawczym, będącym podstawą rozprawy doktorskiej (odbyte kwerendy, przeprowadzone badania empiryczne, skompletowana bibliografia podmiotowa i przedmiotowa, ukończone studia przypadków itd.);

2. wymiernych efektów pracy nad rozprawą doktorską w postaci konspektu rozprawy, ukończonych rozdziałów lub spójnych fragmentów rozprawy, opublikowanych lub przygotowanych do publikacji artykułów, mających współtworzyć rozprawę doktorską w formie serii artykułów lub pozostających w ścisłym związku z jej tematem;

3. teoretycznych podstaw badanego zagadnienia, świadomości metodologicznej, rozpoznania adekwatnych tradycji naukowych i współczesnych kontekstów prowadzonych badań;

4. umiejętności w zakresie opracowania materiału badawczego, konstruowania wypowiedzi naukowej, redakcji tekstu;

5. dorobku naukowego doktoranta/doktorantki, zgromadzonego w ocenianym okresie, obejmującego m.in. publikacje, realizowane projekty i złożone wnioski grantowe, udział w zespołach badawczych;

6. doświadczeń wynikających z własnej praktyki doktoranta/doktorantki, indywidualnej ścieżki kształcenia; dydaktycznej

7. ewentualnych innych osiągnięć (np. uczestnictwa w organizacji konferencji naukowych i wydarzeń kulturalnych, popularyzacji nauki, pracy w samorządzie doktoranckim, inicjowania doktoranckiej aktywności naukowej).

Co stanowi podstawę oceny? Podstawą do przeprowadzenia przez komisję oceny śródokresowej są:

1. Indywidualny Plan Badawczy;

2. autoreferat przygotowany przez doktoranta/doktorantkę;

3. dokumentacja poświadczająca stopień zaawansowania pracy nad rozprawą doktorską;

4. dokumentacja (portfolio) osiągnięć naukowych;

5. opinia promotora;

6. rozmowa z doktorantem/doktorantką.

Wynik oceny śródokresowej

Z przebiegu oceny śródokresowej komisja sporządza protokół, który podpisują wszyscy członkowie komisji. Wynik oceny śródokresowej ustalany jest na posiedzeniu niejawnym, bez udziału osoby ocenianej. Decyzje komisji zapadają zwykłą większością głosów. Ocena śródokresowa kończy się wynikiem pozytywnym albo negatywnym. Wynik oceny wraz z uzasadnieniem jest jawny. Członek komisji ma prawo złożyć na piśmie zdanie odrębne wraz z uzasadnieniem.