Czy żubry są genetycznie obciążone trudną choć szczęśliwie zakończoną historią? Odpowiedzi na to pytanie będzie szukać grupa naukowców kierowana przez dr hab. Mateusza Konczala z Wydziału Biologii UAM.
- Kryzys bioróżnorodności dotyka wiele gatunków, których populacje gwałtownie się kurczą, a ich odbudowa jest często utrudniona przez erozję genetyczną związaną z utratą zmienności i nagromadzeniem się szkodliwych wariantów genetycznych - tłumaczy naukowiec. I dodaje: - Szczęśliwie, taki los nie spotkał żubra. Niegdyś wymarły w naturze, dziś jest gatunkiem, któremu nie zagraża wyginięcie. Czy aby jednak kondycja żubrów, taka jak choćby podatność na choroby pasożytnicze, nie jest skutkiem postępującej erozji genetycznej?
Badania pt. „Obciążenie genetyczne i potencjał adaptacyjny u żubra europejskiego” otrzymały dofinansowanie w konkursie Opus 29, organizowanego przez Narodowe Centrum Nauki.
We wcześniejszych badaniach dr hab. Mateusz Konczal zidentyfikował geny zaangażowane w odpowiedź przeciwko nowym i szybko rozprzestrzeniającym się wśród żubrów pasożytom. W rozpoczynającym się projekcie planuje porównać te i inne geny pomiędzy współczesnymi osobnikami a żubrami żyjącymi setki lat temu. Dzięki badaniom prowadzonym we współpracy z Instytutem Biologii Ssaków PAN, Laboratorium kopalnego DNA UAM oraz Szwajcarskim Instytutem Bioinformatyki, grupa naukowców ma nadzieję prześledzić zmiany w zdrowiu genetycznym i zbadać potencjał adaptacyjny gatunku na przyszłość.
Fot.1 “Zimowy portret żubra”, Rafał Kowalczyk
Fot. 2 Czaszki żubrów, z których zostaną pobrane próbki do badan, Mateusz Konczal.
